ویلای استین دومونزی

طرح ویلای استین دومونزی ، اجرایی از سیستم سازه‌ای موسوم به دومینو با دال‌های کف بدون تیر و کنسول شده از ستون‌های باریک می‌باشد. این طرح یک مدل مجلل از طرح آپارتمان کارکنان، نمایش داده شده از پاویلیون دولسپریت نوو همراه با تراس سرپوشیده دو طبقه آن می‌باشد.
طرح همچنین یک نقاشی سبک پیوریست سه بعدی و یک مجموعه از گونه‎‌‌های مواد مختلف می‌باشد که در یک قاب مستطیلی ترکیب بندی شده‌اند؛ همراه با پلکان‌های گرد، دیوارهای جلو آمده و ستون‌های بیضوی که جایگزین بطری‌ها و ستون‌های مجزایی برای اعضای خانواده استین و نیز مادام دومونزی و یک اتاق خدمه کامل می‌باشد؛ اما چیدمان دقیق پارتیشن‌ها نسبت به ترکیب بندی‌های فضایی و سازه‌ای بزرگ طرح، از اهمیت کمتری برخوردار است.
این ویلا بر روی یک سایت کشیده و باریک قرار دارد و نمایی که رو به خیابان است به دقت نمایی رنسانسی ترکیب‌بندی شده است. نمای رو به باغ در پشت ساختمان، طرح آرامش بخش تر و انسانی‌تری دارد؛ یک باغچه سقفی که در آن فرمی بیضی شکل، مانند دودکش یک کشتی قرار دارد و یک تراس سرپوشیده دو طبقه که در تراز اول به باغ می‌رسد و پله گردی را مانند یک پلکان متحرک پایین می‌آورد.

تعجبی ندارد که نام رسمی این خانه، مجموعه تراس ها می باشد؛ فضاهای بیرونی چند سطحی در مقایسه با فضاهای داخلی چشمگیرتر هستند. فضای اصلی زندگی در طبقه اول تقریبا به شکل حرف Z  بوده  که به دور آشپزخانه و تراس پیچیده شده است. فرم های منحنی، مانند حفره پیانویی شکل کف، اجازه دید به هال ورودی پایین دست را می دهد و پارتیشن منحنی شکل، فضای ناهارخوری را تعریف می‌کند.

بدون شک لوکوربوزیه این مسائل را نکات مدرن مهمی از هارمونی‌های کلاسیک نهفته در پس این طرح می‌دانست. این خانه هم اکنون در پاریس فرانسه وجود دارد، اما با تغییرات اساسی در طرح آن، به آپارتمان تبدیل شده است.